Ruud

Voor de eerste keer komt ‘student aan huis’ over de vloer. Als (leer-)supervisor met eigen praktijk moet ik een betrouwbare leerhulp hebben in de vorm van mijn computer. En laat die nou vastgelopen zijn op het moment dat ik foto’s probeerde te versturen. Een bevriende computerkennis kwam er niet uit dus lid geworden van de computerhelpers in nood: Student aan huis.

Na een telefoontje, een lidmaatschap voor een jaar en een snelle afspraak om mij uit de brand te helpen belooft de jonge (zo te horen studente communicatie want ze doet het uitstekend) vrouw aan de telefoon mij dat over 2 dagen Ruud komt voorfietsen.

En natuurlijk is er een voorfiets tarief wat me heel wat goedkoper klinkt dan het voorrij tarief van de wasmachinereparateur. En die laatste slaagde niet eens in zijn missie….

Twee dagen later gaat stipt op het afgesproken tijdstip de bel. Daar is Ruud. Een jongen met veel haar, vriendelijke oogopslag en een casual outfit. Maar omdat het de eerste keer is (en ik alleen thuis ben, weliswaar met hond maar toch…) bied ik hem een kopje koffie aan de keukentafel aan. Toch even zien wat ik binnenhaal voor we naar de praktijkruimte lopen.

Ruud is weinig mededeelzaam als ik hem vraag hoe lang hij dit al doet? En of hij het leuk vindt?

Zijn hoofd wordt steeds roder boven de hete koffie en uiteindelijk vraagt hij: ‘Maar wat gaan we dan doen mevrouw?’

Het kwartje valt langzaam bij mij….arme Ruud…had ik nou maar een keer het woord computer genoemd in al mijn vragen!

Weer wat geleerd!

Gerian, september 2014